Echo, Sociàl

Νήμα

IMG_9554

Στην «Αγιά Σωτήρα» μεγαλώναμε δυο πόντους κάθε Σαββατοκύριακο. Δυο ψευτομεροκάματα, ίσα ίσα για να λεμε πως γίναμ’ άντρες πια. Δώδεκα χρονώ, «βοηθοι σερβιτόρου». Τίτλος για τα προσχήματα και για να δικαιολογηθεί το παγωτό που μας χάριζαν μετά, όχι ότι τ’ αξίζαμε, πέντε ψωμιά πηγαίναμε σε δυο τραπέζια, και που και που φωνάζαμε κι ένα «έφτασε!» για να τους κάνουμε να γελάνε με μας τα πιτσιρίκια. Αυτοί εκεί οι οικογενειάρχες μικρομέγαλοι που πάλευαν να βγάλουν το κρέας  που σφίνωνε στα δόντια τους με τις οδοντογλυφίδες, γέλαγαν που λες με μας. «Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια» και τέτοιες μαλακίες. Μας έλεγαν «αντράκια» και «τρελαμένα», πιστεύοντας ότι δε μυρίζαμε τη ψευτιά τους. Που να ξεραν ότι τους δουλεύαμε κι αυτούς και τα παιδιά τους;

Ο Κυρ’ Γιάννης, ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, ταβέρνα ήταν κάπου πάνω απ’ τη Μάντρα, προς Θήβα, στην παλιά Εθνική, έθρεφε τότε δυο οικογένειες. Όχι ότι ήταν και δύσκολα ή ότι μιλάμε για φτώχειες και τέτοια, αλλά το μισό σόι πέρασε κάτω απ’ τις παραμάνες και τα σερβίτσια τις Αγιάς Σωτήρας, προτού να γίνουν μπάτσοι, μεγαλοδημοσιογράφοι ή αναρχόμουτρα. Δεν υπάρχει ξάδερφος για ξάδερφος που να μην πήρε μυρωδιές ενηλικίωσης εκεί πάνω. Εγώ τον πρώτο σκύλο μου εκεί τονε φορτώθηκα. Εκεί βρήκα και τα πρώτα ψευτοχαρτζιλίκια, εκεί κάπνισα και ξερόχορτα πίσω απ’ τη παιδική χαρά. Αν ο κυρ’ Γιάννης ήταν στην υποδοχή των πελατών που λες, εγώ θα ‘μουν στην υποδοχή των παιδιών τους. Ήξερα και τα κατατόπια, ήξερα που ‘χει κούφια ξερόχορτα να κάνουμε ότι καπνίζουμε σα τσογλάνια, ήξερα ποια χόρτα τρώγονται και πια τα κατουράνε σκύλοι, ήξερα και τον Φώτη στη Ψησταριά να μας χαρίζει και κρέας απ’ το παραθυράκι που κοίταζε στην παιδική χαρά της ταβέρνας. Ήμουν κι εγώ «του μαγαζιού».

Σ΄όλο τον κόσμο χρώσταγε ο Κυρ’ Γιάννης, κλεφτρόνι και λαμόγιο εποχής, αλλά εγώ τον θυμάμαι σπαγκοραμμένο και αγαπησιάρη ταυτόχρονα. Παππούς. Ή μήπως παππούς φαινότανε πίσω απ’ τους λογαριασμούς και τα κομπιουτεράκια;

Στο τροχόσπιτό του, περνούσαμ’ ώρες κι ώρες με τα παιδιά των πελατών. Το ‘δειχνα σ’ έναν-έναν ξεχωριστά κι έπειτα τα παράταγα να το χαζοκοιτάζουν μέχρι να φέρω και το σκύλο για φαϊ. Για τη μόστρα, «έχω σκύλο κι εσείς δεν έχετε», κάπως έτσι. Πέρασαν μήνες για να τον δω σα τον σκύλο που έγινε μετά. Ο Eddy… μεγάλη ιστορία κι αυτός.

Σε μια φωτιά, κάπου εκεί στα μέρη, κάηκε η Αγιά Σωτήρα, το μαγαζί, το τροχόσπιτο, όλα. Όποια νταλίκα σταματούσε πιο πριν στον Φώτη για κρέας, πλέον σταμάταγε στη Μάντρα και στα τότε νέα φαστφουντάδικα. Πάν’ οι ταβέρνες του 80’ κι οι φωνές των σερβιτόρων με τα λευκά πουκάμισα. Πλέον κοτσάρουνε καρτελάκια με ονόματα και χαμηλόφωνα «τι θα πάρετε παρακαλώ;» με το ψέμα να χρεώνεται έξτρα στην απόδειξη.

Ο Κυρ’ Γιάννης, έμαθα έκανε φυλακή. Χρέη, εφορία, κάτι τέτοιο. Κάποτε τα ‘σκαγε σε δέκα ανθρώπους στη δουλειά, και τώρα μέσα για χρέη. Ποιος, ο Κυρ’ Γιάννης, που ‘χε λεφτά γι’ ανακαινίσεις, για τεχνητά συντριβανάκια στη ταβέρνα και γι’ αλλαγές στα χρώματα απ’ τις καρφωμένες λάμπες–μανιτάρια που είχαν όλες οι ταβέρνες του 80′ στο γκαζόν. Μπορεί και να ‘ναι δυο χρόνια μέσα. Μπορεί και παραπάνω. Εδώ απ’ το σόι, κανείς δε πάει να τον δει. Ρώτησα εκεί δυο γνωστούς αν ξέρουν τι απέγινε αλλά κανένα νέο. Τώρα θα μου πεις γιατί με νοιάζει εμένα ο Κυρ’ Γιάννης…

Από μικρά μας μάθαιναν ότι το φυσικό κι επόμενο της Ακμής είναι η Παρακμή. Τόσα βιβλία φάγαμε μ’ ιστορικά παραδείγματα, ποιος έπεσε, πάνω σε ποιον έπεσε, ποιος του ‘πεσε, ποιος ανέβηκε και ποιος κατέβηκε. Αυτοί που θαυμάζαμε, σήμερα είναι στις φυλακές κι αυτοί που βγαίνουν, γίνοντ’ αύριο αυτοί οι Άλλοι που κυνηγάμε να τους μοιάσουμε μή τυχόν και δε διπλασιάσουμε τις σκατόφατσες.

Ακμές και παρακμές όμως είναι κύκλοι στην ουσία. Όλα κύκλοι δεν έγιναν; Έτσι κι αλλιώς, απ’ ένα σημείο κι έπειτα, ακονίζεις τα ίδια όπλα μ’ αυτά που σ’ έσπρωξαν να φτιάξεις μια πορεία, έτσι, για να χαϊδεύεις την Αρχή απ’ όπου στόχευσες το Τέλος σου. Όχι ότι δε το πέτυχες κι εσύ, μπορεί να το πέτυχες και δυο και τρεις φορές… Ίσως κι αμέτρητες, ώσπου η ίδια σου η στροφορμή σου ζάλισε και σου μαγάρισε τους κύκλους.

Advertisements
Standard

Σχόλια

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s